Temmuz

Çok mutsuzum! Yazlığa gideceğim ve kanım, canım eliptik bisikletim kışlık evde kalıyor. Ah ben ne yapacağım oralarda. Nasıl duracağım spor yapmadan. Merdiven inip çıkarım bol bol yüzerim ama yok yetmez ki bana. 

Yazlıkta ilk gün, içim içimi yiyor. Akşam oldu Efekan uyumuyor! Haydi oğlum uyu daha spor yapacağım, sen uyu da herkes uyumuşken sitenin önü boşalmışken gece 00.00 olmuşken ben ineyim bir yürüyeyim, gün içinde yediklerimi yakayım, terlemeden uyumayayım, kendime verdiğim sözden kaçmayayım. Eliptikten sonra hafif gelecek ama hiç yapmamaktan iyidir değil mi?

Bu yürüyüş bana az geliyor, daha mı hızlansam?

Dur biraz sekerek yürüyeyim, 

Aaaa n’oluyor ya koşuyor muyum ben?

Ben KOŞABİLİYORUM!!!!!!!!!!

Ben, Ece, obez Ece koşabiliyor mu? Hem de yorulmadan, hem de 1 saat hiç durmadan? Gözümden yaşlar süzülürken rüzgarın alnıma, yanaklarıma değişini hissediyorum, ağlıyorum, çok ağlıyorum. 10 yaş sonrası koşamamış bir insan olarak koşmanın ne demek olduğunu o an anlıyorum. Koşmak sağlık, koşmak özgürlük, koşmak mutluluk. 

Ve ben Temmuz sonuna kadar yazlıkta kaldığım sürece Efekan uyuduktan sonra her gece koşuyorum. 1 saat 7km durmadan, yılmadan sadece koşuyorum… Yeter mi tabii ki yetmez. Eve çık terli terli hemen plank!, squat, triceps, mekik!! Bu beden benim ruhumun evi, ruhumun huzurlu olması için bedenin temiz ve bakımlı olması lazım! Kendi evini tertemiz tutarken bedeninin evine kötü bakmak yakışır mı bana? Sarkmayacaksın Ece! Bittiğinde ameliyat olman gerekmeyecek Ece! 

84 kilo gelmiştim yazlığa. Bakalım Ağustos ayında Gizem’e gittiğimde kaç kilo olacağım.